vandaag naar de Maartenskliniek geweest voor mij revalidatie traject in de huiskamer ff kopje koffie voordat ik naar maatschappelijk werk ga zit ik samen met dinnetje . het was erg druk daar dus schuiven aan bij een mevrouw want verder was het helemaal vol. zeggen
netjes goede morgen en nadat we koffie ingeschonken hebben maak ik aanstalte om het ijs te breken en een praatje te maken. de mevrouw die bij ons aan tafel zat had een donker uiterlijk (negerin/surinaamse) dus ik zeg zo in het algemeen eigenlijk van mij kleindochter zou zeggen sinterklaas is een zwarte piet vergeten, dit was niet denegerend of discriminierend bedoeld maar dit vatte deze mevrouw wel zo op en reageerde zo heftig dat ik er eigenlijk best wel van schrok en siste naar mij toen ze opgehaald werd door haar behandelaar blijf maar uit mijn buurt want ik vind dit niet leuk en ik krijg je wel als ik je tegenkom.
ik probeerde haar ng te sussen om het uit te leggen maar ze luisterde naar nets wat ik ter verdediging zei. de rest van de mensen in de huiskamer schrokken eigenlijk ook allemaal maar stonden toch achter mij en zeiden dat ik niets verkeerds gezegd had. en vonden de reactie van haar ook erg kinderachtig en snapte er ook niets van en helaas zo maak je als gekleurde medelander geen vrienden en toen zowel ik als zij weg was werd er nog heftig over na gepraat van "gekleurde buitenlanders"mogen alles en wij nederlanders mogen onze omd houden. later kwam ik nog een man tegen die er ook bij was en stak me nog een hart onder de riem dat ik niets verkeerds gezegd had. later kwam ik hem wederom tegen bij ergotherapie waar hij net klaar was en ik nog moest,
toen stond er een andere donkere mevrouw bij de lift te wachten en hij maakte dus het grapje van zeg maar niets hoor .... dus beiden moesten wel erom lachen, toen kwam de ergo therapeute en was ik dus nog een beetje aan het lachen en ik zeg tegen dr ik leg het je zo uit, terwijl we naar de behandelkamer lopen vertel ik het haar en bij de behandelkamer aan gekomen zeg ik heel zachtjes kunnen we nergens anders zitten want dat is ze.......ze kijkt op het rooster en had idd ( gelukkig) een andere behandelkamer gevonden waar we zijn gaan zitten want ik zat er niet op te wachten om wederom de confrontatie met dr aan te gaan ze had met al genoeg stress gegeven.
maar onvoorstelbaar hoe een onschuldig zinnetje zo kan escaleren bij sommige mensen.... jammer. ik zal voorlopig niets meer tegen mensen zeggen die ik niet ken want schijnbaar komt het niet goed mijn strot uit... al heeft mijn vriendin wel lol gehad erom..... en bij thuiskomt vertellen kon iedereen er wel om lachen.... ik ook wel maar nog steeds een beetje als een boer met kiespijn had toch eigenlijk wel veel inpact bij me gemaakt. maar goed ik hoop dr niet meer tegen te komen voorlopig
